Ateist bir adam bir gün ormanda
geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. 'Evrim ne güzellikler
yaratıyor!' diye düşünüp mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayı
belirmiş ve onu kovalamaya başlamiş.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her
arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış olduğunu farkediyormuş.
Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda
adamın ayağı yerdeki dala takılmış

ayi adamın üzerine atlamış

pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam
'TANRIM!!!' diye bağırmış.
Bir anda zaman
durmuş

ayı donmuş

ormandaki nehir
bile akmaz olmuş. Bir anda
orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık
hüzmesi adamın üzerine
parlamiş.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: -
'Yıllarca bana inanmadın

yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın

sana bu
durumda yardım
etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu
saymalıyım?' demiş.
Adam utanç içinde: - 'Biliyorum bunca yıldan
sonra dindar biri olmayıistemem
haksızlık

ama belki AYIYI dindar
yapabilirsiniz.' demiş.
Ses:
'Peki.'
diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya baslamis. Herşey
eski haline dönmüş. Ayı
pençesini indirmiş

iki pençesini de göğe doğru
çevirmiş

ve konuşmaya
başlamiş: -
'Tanrım

senin rızkınla orucumu
açıyorum

hamdolsun verdiğin
nimetlere.
(Umarım verilmemiştir)