DÜŞLERİMDE KALDI SEVDAM
Gökyüzü zifiri karanlıkken

pembe bir dünyada elele bu sevdanın içindeydik senle…
Ve birlikte sonsuz olmaktı temennimiz.
Çocuksu düşlerimiz vardı

sadece ikimizin olduğu…
Zamanda uzun

yaşamda kısa olan bu aşkta;
En güzel sevinçleri

en güzel anıları paylaştık

sevdaya dair çok şey öğrendik. Sevmeyi

gülmeyi ve terk etmeyi öğrettin bana

yaşamın sevince anlam taşıdığını gösterdin…
Sevdim seni !
Can verip yollara düşecek kadar

Kimsenin gücü yetmeyeceği kadar sevdim.
Uykularımızı paylaştık seninle

bir gece değil gecelerce uykusuz kaldık.
Aşkımız için zamansız sevdik birbirimizi

umarsız

çıkarsız

yalansız…
Dünyalara sığmayacak aşkımızı küçük yüreklerimize sığdırdık

Ayrılıklarımızı yaşanmamış saydık

Öyle ki hep birlikte olmalıydık.
Sözler verdik birbirimize tutamayacağımızı bile bile…
Sonra ayırdılar bizi;
Kimseler düşünmedi ! seni

beni

sevgimizi.
Sensiz hayat yoktu.
Söz vermiştim sana

sevdama söz…
Yaşayamazdım…bu sevdayı içime gömüp

seni bırakamazdım.
Aldırış etmedim kimseye ayrılmadım senden.
Sonra sen istemedin beni

sevdamın taşıyamayacağı sözler söyledin

bu aşkı hançerledin…sevdiğim ne yapar bile demedin

ama ben bıkmadım…
Şimdi ise ayrılığımızın en karasında kara sevda oldu sevdam.
Sen belki unuttun

ama ben unutmadım

unutamadım.
Yeniden başlamak için çok çabaladım

olmadı

nafile…
Sadece DÜŞLERİMDE KALDI SEVDAM…
Şimdi sen yaşıyorsun

beni öldürdün

yüreğinde bana ait bir iz bile yok.
Hatırla söz vermiştik sevdamıza

yaşadıkça bu aşkla beraber olacağımıza…
Yalanmış oysa…gittin hayatımdan ama sevdan hep benimle.
Bir gün üstümde çimenler bittiğinde bile sevdan yaşıyor olacak.
Beni umut kurşunuyla vurdun ! ama onu öldüremezsin…
Çünkü;sevdaya kurşun işlemez bebegim…